3:1–6:27 การทรงเรียกและการมอบหมายภารกิจแก่โมเสส

ในเรื่องราวนี้ ควรสังเกตลักษณะสำคัญหลายประการ ได้แก่ การที่พระเจ้าทรงสำแดงพระองค์แก่โมเสสซึ่งไม่ได้คาดคิดมาก่อน รวมถึงการทรงเปิดเผยพระนามของพระองค์ (ยาห์เวห์ ซึ่งมีความหมายว่า “พระองค์ผู้ทรงทำให้ดำรงอยู่” ในพระคัมภีร์ภาษาอังกฤษส่วนใหญ่มักแปลด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ LORD) การที่พระเจ้าทรงประกาศซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าพระองค์ทอดพระเนตรเห็นความทุกข์ยากของประชากรของพระองค์ในอียิปต์ และทรงตั้งพระทัยจะช่วยกู้พวกเขาด้วยฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ การตอบสนองของโมเสสต่อการทรงเรียกซึ่งมีลักษณะ “ขอบคุณ แต่ขอปฏิเสธ” ถึงสี่ครั้ง และการเผชิญหน้าครั้งแรกของเขากับฟาโรห์ ซึ่งนำไปสู่การกดขี่ที่ทวีความรุนแรงขึ้น และการที่ชนชาติอิสราเอลปฏิเสธโมเสส เหตุการณ์ที่น่าตกใจใน 4:24–26 เตือนใจเราว่า โมเสสในฐานะบิดาชาวอิสราเอลยังไม่ได้เข้าสุหนัตให้บุตรชายของตนเองด้วยซ้ำ แสดงให้เห็นว่าเขายังเตรียมตัวไม่พร้อมเพียงใดสำหรับภารกิจอันยิ่งใหญ่นี้