22:1–24:33 บทสรุป

สามบทสุดท้ายของพระธรรมโยชูวา มีหัวใจร่วมกันคือ ความซื่อสัตย์ต่อพระเจ้าและต่อพันธสัญญา

เหตุการณ์เกือบเกิดสงครามจากการสร้างแท่นบูชาของเผ่าฝั่งตะวันออก (บทที่ 22) เกิดจากความกลัวว่าพวกเขาได้ละเมิดพันธสัญญากับพระเจ้าของอิสราเอล (22:16)

คำกล่าวอำลาสองครั้งของโยชูวาเน้นเรื่องความซื่อสัตย์ต่อพันธสัญญาเป็นหลัก และให้สังเกตว่าถ้อยคำเหล่านี้ย้ำประเด็นสำคัญของพระธรรมเฉลยธรรมบัญญัติอีกครั้ง

พระธรรมโยชูวาจบลงด้วยภาพที่ให้กำลังใจ คือ ไม่เพียงแต่โยชูวาและเอเลอาซาร์ถูกฝังในแผ่นดินแห่งพระสัญญาเท่านั้น แต่กระดูกของโยเซฟ ซึ่งเคยถูกฝังในอียิปต์ (ปฐมกาล 50:26; เทียบ อพยพ 13:19) ก็ถูกนำมาฝังที่เชเคม ในดินแดนของเผ่าเอฟราอิมด้วย ดังนั้น พระเจ้าทรงรักษาพันธสัญญาของพระองค์กับประชากรของพระองค์! อย่างไรก็ตาม เรื่องราวตอนต่อไป (พระธรรมผู้วินิจฉัย) แสดงให้เห็นว่าอิสราเอลละเมิดพันธสัญญาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

บทส่งท้าย

พระธรรมโยชูวามีบทบาทสำคัญในเรื่องราวแห่งการไถ่ของพระเจ้า โดยนำพระสัญญาเรื่องแผ่นดินที่เริ่มในปฐมกาล (และตลอดเบญจบรรณ) มาสู่ความสำเร็จ และเตรียมเวทีสำหรับช่วงต่อไปของเรื่องราวนั้น