25:19–35:29 เรื่องราววงศ์ตระกูลของอิสอัค

เรื่องราวของอิสอัคแท้จริงแล้วมุ่งเน้นไปที่ยาโคบ ผู้ซึ่งเป็นตัวแทนของเชื้อสายที่ทรงเลือกสรร ขอให้สังเกตว่าพระสัญญาที่ทรงประทานไว้กับอับราฮัมนั้น ถูกย้ำซ้ำอีกทั้งกับอิสอัค (26:3–5) และกับยาโคบ (28:13–15) อีกครั้งหนึ่ง ภายหลังการอธิษฐาน เชื้อสายที่ทรงสัญญาไว้ก็ได้ถือกำเนิดจากหญิงที่เป็นหมัน (25:21–26) การที่เอซาวดูหมิ่นสิทธิ์บุตรหัวปีของตน (25:29–34) แสดงถึงลักษณะนิสัยของเขา (เปรียบเทียบ ฮบ. 12:16) และโดยนัยเดียวกัน ยังสะท้อนถึงลักษณะของลูกหลานของเขา คือชาวเอโดม ผู้ซึ่งเป็นศัตรูของอิสราเอลมาโดยตลอด (ดูหนังสือโอบาดีห์)

ในบทที่ 26 อิสอัคทำผิดพลาดซ้ำรอยอับราฮัม (บทที่ 12, 20) และเช่นเดียวกับครั้งก่อน พระเจ้าทรงแทรกแซงเพื่อปกป้องเชื้อสายที่ทรงสัญญาไว้

ในบทที่ 27–28 แม้ว่ายาโคบจะโกงเอซาวเอาพรจากบิดาของตนไป (และจึงเป็นไปตามความหมายของชื่อเขา คือ “ผู้หลอกลวง”) แต่ให้สังเกตว่าพระเจ้าทรงรื้อฟื้นพันธสัญญาอับราฮัมกับเขา (28:10–22) เหตุการณ์นี้ยังเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงในลักษณะนิสัยของยาโคบ ซึ่งปรากฏให้เห็นจากเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการคืนดีกับเอซาว (บทที่ 32–33 โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องราวที่ชื่อของเขาถูกเปลี่ยนจากยาโคบเป็นอิสราเอล)

ในบทที่ 29–31 คุณจะเริ่มเห็นการขยายตัวของชนชาติอิสราเอล ครอบครัวที่ทรงเลือกสรรนี้บัดนี้มีบุตรชายสิบสองคน ซึ่งลูกหลานของพวกเขาจะก่อตั้งเป็นสิบสองเผ่า แนวคิดนี้สะท้อนให้เห็นต่อมาในเขตแดนของเผ่าต่าง ๆ ในแผ่นดิน และต่อมาอีกในเหตุการณ์ที่พระเยซูทรงเลือกสาวกสิบสองคน รวมทั้งในสถาปัตยกรรมสุดท้ายของนครเยรูซาเล็มใหม่ที่ลงมาจากสวรรค์ (วว. 21:12, 14, 21)

น่าเศร้าที่บุตรชายของยาโคบ (บทที่ 34) สะท้อนลักษณะนิสัยของยาโคบในช่วงวัยหนุ่ม ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญอย่างยิ่งในช่วงต้น (37:12–36) ของเรื่องราวสุดท้ายของครอบครัวนี้ในพระธรรมปฐมกาล (บทที่ 37–50)