6:9–9:29 เรื่องราววงศ์ตระกูลของโนอาห์

เรื่องราวนี้เป็นที่รู้จักกันดีจนคุณอาจมองข้ามลักษณะสำคัญๆ ไปได้ง่ายๆ สังเกตในตอนต้นว่าความชอบธรรมดีพร้อมของโนอาห์สะท้อนถึงการ “ดำเนินกับพระเจ้า” ของเอโนค (6:9) สังเกตด้วยว่าเรื่องราวนี้สะท้อนถึงเรื่องราวการทรงสร้างโลกครั้งแรกอย่างไร ดังนั้นเรื่องราวนี้จึงกลายเป็นเรื่องราว “การทรงสร้างครั้งที่สอง” นั่นคือ น้ำท่วมโลกทำให้โลกกลับคืนสู่สภาพที่ “ร้างและว่างเปล่า” (1:2) แต่โนอาห์และสัตว์ต่างๆ เป็นตัวเชื่อมโยงกับสิ่งเก่าในขณะเดียวกันก็เริ่มต้นสิ่งใหม่ พันธสัญญากับโนอาห์เต็มไปด้วยเสียงสะท้อนจากปฐมกาล 1–2คือเป็นการฟื้นฟูวัฏจักรของฤดูกาล (8:22; ดู 1:14) คำสั่งให้ทวีจำนวน (9:1, 7; ดู 1:28) มนุษยชาติที่เป็นตามพระฉายาของพระเจ้า (9:6; ดู 1:27) 

ในเวลานี้ พระเจ้าทรงเริ่มต้นใหม่ และด้วยเหตุนี้พระองค์จึงทรงทำพันธสัญญาว่าจะไม่ทำลายโลกทั้งใบในลักษณะเช่นนั้นอีกต่อไป อนิจจา เรื่องราวจบลงด้วยความเศร้า (9:20–23) การ “ล้มลง” อีกครั้ง นำไปสู่คำสาปแช่งของเชื้อสายของฮาม คือคานาอัน แต่เรื่องราวก็จบลงด้วยพรของเชม (ซึ่งเชื้อสายของเขาจะนำมาซึ่งการไถ่บาป)