ข้อมูลเบื้องต้นของพระธรรมเฉลยธรรมบัญญัติ

เนื้อหา: การทบทวนพันธสัญญาสำหรับชนชาติอิสราเอลรุ่นใหม่ ก่อนการยึดครองแผ่นดิน

ขอบเขตทางประวัติศาสตร์: ช่วงสัปดาห์สุดท้ายทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน

ประเด็นเน้น:

-            ความเป็นหนึ่งเดียวและความเป็นเอกลักษณ์ของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอล เหนือพระทั้งปวง

-            ความรักตามพันธสัญญาที่พระยาห์เวห์ทรงมีต่ออิสราเอลในการทรงเลือกพวกเขาเป็นประชากรของพระองค์

-            อธิปไตยสูงสุดของพระยาห์เวห์เหนือชนชาติทั้งปวง

-            อิสราเอลในฐานะแบบอย่างของพระยาห์เวห์แก่บรรดาประชาชาติ

-            ความสำคัญของสถานนมัสการศูนย์กลางที่ซึ่งพระยาห์เวห์จะทรงรับการนมัสการ

-            ความห่วงใยของพระยาห์เวห์ต่อความยุติธรรม—ให้ประชากรของพระองค์สะท้อนพระลักษณะของพระองค์

-            พระพรของการเชื่อฟัง และอันตรายของการไม่เชื่อฟัง

สำรวจพระธรรมเฉลยธรรมบัญญัติ

1:1–3:29 บทนำเชิงประวัติศาสตร์

ท่านจะสังเกตได้ว่าเนื้อหาส่วนใหญ่ของบทนำนี้เป็นการเล่าเรื่องราวในพระธรรมกันดารวิถีซ้ำครั้งแบบย่อๆ  ให้สังเกตว่าคำนำ (1:1–5) แนะนำรูปแบบของพระธรรมเฉลยธรรมบัญญัติ คือเป็นคำกล่าวของโมเสส ซึ่งพระเจ้าทรงตรัสกับประชากรของพระองค์ผ่านทางท่าน

เรื่องราวถูกเล่าเป็นสามส่วน โดยมุ่งไปยังเนื้อหาที่จะตามมาในพระธรรมนี้

(1) การแต่งตั้งผู้นำ เพราะโมเสสจะไม่ได้เข้าสู่แผ่นดิน (1:6–18)

(2) การย้ำเตือนถึงโอกาสที่ได้สูญเสียไปและการกบฏที่คาเดช (1:19–46)

(3) การย้ำเตือนว่าพระเจ้าทรงสถิตกับพวกเขา และทรงนำพวกเขามาถึงจุดที่พวกเขาอยู่ในขณะนี้ (2:1–3:29)