เรื่องย่อ

ลูกา 14 และ 15 เน้นถึงการสอนของพระเยซูเกี่ยวกับความถ่อมตน การต้อนรับ และความรักอันไร้ขีดจำกัดของพระเจ้า ในลูกา 14 พระเยซูทรงรักษาชายคนหนึ่งที่เป็นโรคบวมน้ำในวันสะบาโต และทรงตรัสคำอุปมาเพื่อสอนถึงความสำคัญของความถ่อมตนในการเลือกที่นั่งสำคัญในงานเลี้ยง พระองค์ทรงให้กำลังใจเจ้าภาพให้เชิญผู้ยากไร้ พิการ ง่อย และตาบอดมาที่งานเลี้ยง เพราะพวกเขาจะไม่สามารถตอบแทนเขาได้ พระเยซูทรงตรัสคำอุปมาเรื่องงานเลี้ยงใหญ่ โดยเน้นถึงความสำคัญของการให้ความสำคัญกับการเชื้อเชิญของพระเจ้าเหนือสิ่งอื่นๆ ทั้งหมด ในลูกา 15 พระเยซูทรงแบ่งปันคำอุปมาสามเรื่องที่เน้นถึงความรักและความชื่นชมยินดีของพระเจ้าเมื่อคนบาปกลับใจ คำอุปมาเรื่องแกะที่หายไป เงินเหรียญที่หายไป และบุตรน้อยหลงหาย แสดงให้เห็นถึงความพยายามอย่างไม่ลดละที่พระเจ้าทรงทำเพื่อค้นหาผู้ที่หลงหายไป และความชื่นชมยินดีอันยิ่งใหญ่ที่เกิดขึ้นบนสวรรค์เมื่อคนบาปกลับใจ

วันนี้เป็นวันที่สามร้อยของการอ่านพระคัมภีร์ให้จบภายในหนึ่งปี เราเหลืออีกไม่มากก็จะจบแล้วครับ  ในมัทธิว 21-22 พระเยซูทรงสอนสำคัญว่า ความสัมพันธ์และความเมตตาต่อผู้อื่นเป็นหัวใจของชีวิตในพระเจ้า พระองค์ทรงเน้นว่าเราไม่ควรยึดติดกับสิ่งของหรือทรัพย์สินชั่วคราวที่อาจทำให้เราละเลยความสัมพันธ์กับพระองค์และผู้อื่น พระองค์ทรงเตือนให้เราตระหนักว่าการใส่ใจในชีวิตฝ่ายวิญญาณและการดำเนินชีวิตด้วยความรักและความเมตตานั้นสำคัญกว่าทรัพย์สมบัติและความสำเร็จทางโลก พระองค์ทรงชี้ให้เห็นว่าการสะสมทรัพย์และความร่ำรวยเป็นสิ่งที่อาจทำลายจิตใจและความสัมพันธ์ของเรากับพระเจ้า และให้เราระลึกเสมอว่าทรัพย์สินและสิ่งของต่างๆ เป็นเพียงการทดสอบและเป็นของปลอมชั่วคราว ซึ่งไม่ควรเป็นเป้าหมายสูงสุดในชีวิตของเรา

พระองค์ยังทรงเตือนให้เราระวังความคิดและใจที่หลงผิดที่อาจนำไปสู่บาปและความแตกแยกในชุมชน พระองค์ทรงเน้นว่าเราไม่ควรคิดว่าตนเองดีพอหรือไร้บาป เพราะสิ่งนั้นจะทำให้เราห่างไกลจากความจริงของพระเจ้า พระองค์ทรงใช้ภาพเปรียบเทียบของคนรับใช้ที่ต้องดูแลบ้านและรอคอยการกลับมาของนาย เพื่อเน้นว่าการเตรียมตัวและอยู่ในความสัมพันธ์กับพระองค์เป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต นอกจากนี้ พระองค์ยังเตือนว่าการดูแลและรักผู้อื่นในทุกสถานการณ์ รวมถึงการให้อภัยเป็นกุญแจสำคัญที่จะพาเราไปสู่ชีวิตนิรันดร์และความสุขในพระเจ้า

สุดท้าย พระองค์ยังทรงเน้นว่าการเตรียมพร้อมสำหรับการเสด็จกลับมาของพระองค์ไม่ใช่แค่เรื่องของกิจกรรมภายนอก แต่เป็นเรื่องของความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งและจริงใจในใจเรา พระองค์ทรงย้ำว่าเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่พระองค์จะเสด็จกลับมา แต่เราควรดำเนินชีวิตด้วยความซื่อสัตย์และความเมตตา เพื่อให้พร้อมเสมอ และเมื่อถึงเวลานั้น เราจะสามารถเข้าใกล้พระองค์และเข้าใจความหมายที่แท้จริงของความรอดและชีวิตในพระองค์ พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าองค์เดียวที่สามารถนำพาเราไปสู่ความสุขนิรันดร์และเป็นที่ซึ่งความชื่นชมยินดีไม่มีวันสิ้นสุด

ข้อคิด: ลูกา 14-15

พระเยซูทรงแสดงให้เห็นว่าพระเจ้าทรงเฉลิมฉลองเมื่อเราอยู่ใกล้พระองค์ และพระองค์ทรงยินดีอย่างสุดหัวใจ! แม้ในเวลาที่เรารู้สึกว่าเป็นที่ล้มเหลวและเต็มไปด้วยบาป พระองค์ยังคงเห็นเราเป็นผู้บริสุทธิ์ และทรงเรียกเราว่าสะอาดด้วยความรักและเมตตาอย่างสุดหัวใจ สิ่งที่น่าประทับใจคือพระองค์ทรงเห็นอนาคตของเราเป็นความจริงในปัจจุบัน เพราะพระองค์ได้รับหนี้บาปของเราและแลกเปลี่ยนด้วยความชอบธรรม พระองค์ทรงเมตตาและเปี่ยมด้วยพระคุณอย่างไม่มีขีดจำกัด และการที่พระองค์ทรงเฉลิมฉลองเรานั้นเป็นสิ่งที่งดงามและสมควร เพราะพระองค์เป็นที่ซึ่งความชื่นชมยินดีและความหวังอันไม่มีวันสิ้นสุด!

คำถาม

1.   ในลูกา 14:25-33 พระเยซูทรงกล่าวถึงต้นทุนของการเป็นสาวก โดยเน้นถึงความจำเป็นในการปฏิเสธตนเอง การจัดลำดับความสำคัญของพระเจ้าเหนือสิ่งอื่นใด และการยินดีที่จะสละทุกสิ่ง เราจะไตร่ตรองต้นทุนของการเป็นสาวกอย่างแท้จริงได้อย่างไร และเราจะทำให้แน่ใจได้อย่างไรว่าเราพร้อมที่จะปฏิบัติตามการเรียกร้องของพระเยซู แม้ในยามที่มันท้าทาย?

2.   ลูกา 15 นำเสนอคำอุปมาสามเรื่องที่แสดงถึงความรักและความเมตตาของพระเจ้า: แกะที่หายไป เหรียญที่หายไป และบุตรที่หลงหาย เรื่องราวเหล่านี้สอนอะไรแก่เราเกี่ยวกับความยินดีของพระเจ้าในการต้อนรับคนบาปที่กลับใจ และเราจะสะท้อนความรักที่ให้อภัยและยอมรับนี้ในความสัมพันธ์ของเรากับผู้อื่นได้อย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้ที่หลงทางหรือทำผิดพลาดไป?

ลูกา บทที่ 15 ประกอบด้วยอุปมาสามเรื่อง คือ อุปมาเรื่องแกะหาย, อุปมาเรื่องเงินเหรียญหาย, และอุปมาเรื่องบุตรหายไป (ลูกล้างผลาญ) ซึ่งมีข้อคิดที่สำคัญและชัดเจนเกี่ยวกับพระลักษณะของพระเจ้าและความสำคัญของการกลับใจใหม่ ดังนี้:

1. คุณค่าของคนที่หลงหาย (แกะหายและเหรียญหาย)

• ความรักที่กระตือรือร้นของพระเจ้า: อุปมาทั้งสองเรื่อง (แกะหาย 1 ใน 100 และเหรียญหาย 1 ใน 10) สอนว่าแม้ว่าสิ่งที่หายไปจะเป็นส่วนน้อย แต่ก็มีคุณค่าอย่างยิ่งในสายตาของเจ้าของ
• การแสวงหาอย่างไม่ย่อท้อ: พระเจ้าย่อมทรงออกติดตาม และแสวงหาคนบาปที่หลงหายไปอย่างกระตือรือร้นและทุ่มเทจนกว่าจะพบ
• ความชื่นชมยินดีในสวรรค์: ข้อคิดสำคัญที่สุดคือ เมื่อคนบาปกลับใจใหม่ ทูตสวรรค์และพระเจ้าจะมีความชื่นชมยินดีอย่างยิ่ง (มากกว่าคนชอบธรรม 99 คนที่ไม่ต้องการกลับใจ) สิ่งนี้เน้นว่าการกลับใจของคนบาปเป็นเหตุการณ์ที่น่ายินดีที่สุดในสายพระเนตรของพระเจ้า

2. การให้อภัยอย่างไม่มีเงื่อนไขและการต้อนรับกลับบ้าน (บุตรหายไป)

• การสำนึกผิดและการกลับใจ: บุตรคนเล็กต้องเผชิญกับความยากลำบากอย่างที่สุดและ รู้สำนึกตัว (ข้อ 17) ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการกลับใจที่แท้จริง
• ความรักที่รอคอยและให้อภัยของพระบิดา: พ่อไม่ได้รอให้ลูกมาถึงแล้วกล่าวคำขอโทษ แต่ วิ่งออกไปต้อนรับ สวมกอด และจูบ เขาตั้งแต่ลูกยังอยู่ไกล (ข้อ 20) พ่อไม่ได้ซ้ำเติมความผิดพลาดในอดีตแต่ฟื้นฟูศักดิ์ศรีให้แก่ลูกโดยการสวมเสื้อคลุมที่ดีที่สุดแหวนและรองเท้า
• การไม่พอใจของคนเคร่งครัด: บุตรคนโตเปรียบเหมือนพวกฟาริสีและธรรมาจารย์ที่ขาดความเมตตา เขาโกรธและไม่พอใจในความสุขที่น้องชายได้รับ ข้อคิดคือเราต้องระวังอย่าให้ความเคร่งครัดของเราทำให้เราขาดความรักและความเมตตาต่อผู้ที่กำลังกลับใจ

ลูกา บทที่ 15 แสดงให้เห็นว่าพระเจ้าทรงเป็นพระบิดาที่เต็มเปี่ยมด้วยความรัก ความเมตตา และการให้อภัย และพระองค์ทรงให้คุณค่ากับจิตวิญญาณของมนุษย์ทุกคนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด จุดประสงค์หลักคือเพื่อตอบโต้คำบ่นของพวกฟาริสีโดยยืนยันว่าการต้อนรับคนบาปที่กลับใจเป็นน้ำพระทัยของพระเจ้า