เรื่องย่อ

ท่ามกลางเสียงโห่ร้องแห่งชัยชนะและเสียงสรรเสริญจากสวรรค์ วิวรณ์บทที่ 19-22 ได้นำเสนอฉากสุดท้ายที่ยิ่งใหญ่และงดงามตระการตา! ในที่สุด พระผู้ทรงเป็นพระวจนะของพระเจ้า (พระคริสต์) ก็เสด็จมาบนม้าขาวในฐานะกษัตริย์แห่งกษัตริย์และพระผู้เป็นเจ้าแห่งพระผู้เป็นเจ้า เพื่อพิชิตสัตว์ร้ายและกองทัพของมันในสงครามแห่งอาร์มาเกดโดน จากนั้นซาตานจะถูกล่ามโซ่เป็นเวลาหนึ่งพันปี ขณะที่ธรรมิกชนจะร่วมครองราชย์กับพระคริสต์ จากนั้นจะมีการพิพากษาครั้งสุดท้ายที่ บัลลังก์ขาวใหญ่ เพื่อตัดสินชะตาชีวิตของมนุษย์ทุกคน และความจริงอันน่าทึ่งสูงสุดคือการเปิดเผย ฟ้าสวรรค์ใหม่และโลกใหม่ พร้อมกับการเสด็จลงมาของ เยรูซาเล็มใหม่ ที่ซึ่งพระเจ้าจะทรงสถิตอยู่กับประชากรของพระองค์ และทรงเช็ดน้ำตาทุกหยดจากดวงตาของพวกเขา และจะไม่มีความตาย ความโศกเศร้า หรือความเจ็บปวดอีกต่อไป ซึ่งเป็นการปิดฉากพระคัมภีร์ด้วยคำสัญญาอันยิ่งใหญ่แห่งความรอดนิรันดร์และความเป็นอยู่ที่ดีเลิศ

ขอแสดงความยินดีที่ในวันนี้คือวันสุดท้ายที่ท่านได้อ่านพระคัมภีร์จบในหนึ่งปี ในวันนี้หลังจากการชนะของพระเจ้า สวรรค์ก็เต็มไปด้วยการเฉลิมฉลอง ฝูงชนสรรเสริญพระเจ้า และมีการเตรียมงานอภิเษกสมรสของพระเมษโปดก (พระคริสต์) กับเจ้าสาวของพระองค์ (คริสตจักร) ซึ่งสวมผ้าป่านสีขาวบริสุทธิ์ ผู้ที่ได้รับเชิญมาร่วมงานเลี้ยงนี้จะได้รับพร ยอห์นเห็นพระเยซูปรากฏบนหลังม้าขาว สวมเสื้อคลุมที่จุ่มในพระโลหิต ทรงนำทัพสวรรค์ที่สวมเสื้อผ้าชุดเดียวกัน ดาบจากพระโอษฐ์ของพระองค์คือพระวจนะของพระเจ้า ซึ่งเป็นอาวุธที่พระองค์ใช้เพื่อนำความยุติธรรมและพิชิตศัตรู โดยที่กองทัพสวรรค์ที่ตามหลังไม่ได้ทำอะไรเลย แสดงให้เห็นถึงชัยชนะอันรวดเร็วของพระองค์เพียงลำพัง

บทที่ 20 กล่าวถึง "ยุคพันปี" ซึ่งมีการตีความหลากหลายว่าเป็นสัญลักษณ์หรือตัวเลขตามตัวอักษร และเกิดขึ้นในอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต ในช่วงเวลานี้ซาตานจะถูกผูกมัดชั่วคราว ก่อนที่จะพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงและถูกทรมานชั่วนิรันดร์พร้อมกับสัตว์ร้ายและผู้เผยพระวจนะเท็จ ทุกคนจะถูกพิพากษาตามการกระทำของตน แต่ผู้ที่มีชื่ออยู่ในหนังสือแห่งชีวิตของพระเมษโปดกจะได้รับการอภัยโทษเพราะบาปของพวกเขาได้รับการชำระโดยพระคริสต์ บึงไฟสงวนไว้สำหรับผู้ที่ไม่มีชื่ออยู่ในหนังสือแห่งชีวิต

หลังจากนั้น สวรรค์และโลกปัจจุบันจะสูญสิ้นไปและถูกสร้างใหม่ หรือได้รับการชำระและฟื้นฟู สวรรค์ใหม่จะรวมกับแผ่นดินโลกใหม่ วิญญาณของเราจะกลับคืนสู่ร่างกาย และเราจะอาศัยอยู่ในที่ประทับใหม่ของพระเจ้าในเยรูซาเล็มใหม่ ซึ่งเป็นนครทองคำที่ตกแต่งด้วยอัญมณี ไม่มีพระวิหารเพราะพระเจ้าเองเป็นพระวิหารของเรา ประตูไม่เคยปิดและเป็นเวลากลางวันเสมอเพราะพระเจ้าเป็นแสงสว่าง มีน้ำดื่มฟรีจากแม่น้ำแห่งชีวิต และต้นไม้แห่งชีวิตเติบโตตลอดทั้งปี โดยไม่มีการห้ามหรือคำสาปใดๆ ผู้ปฏิเสธน้ำแห่งชีวิตนิรันดร์จะพบกับความแห้งแล้งชั่วนิรันดร์ ทูตสวรรค์กล่าวให้ประกาศข่าวสารนี้ เพราะการเสด็จกลับมาของพระเยซู การพิพากษา และพรแห่งการรู้จักพระเจ้าเป็นเรื่องจริง คำอวยพรสุดท้ายในวิวรณ์กล่าวว่าผู้ที่ชำระเสื้อผ้าของตน (โดยพระโลหิตของพระเมษโปดก) จะเป็นสุขและมีสิทธิ์ในต้นไม้แห่งชีวิตและเข้าสู่เมืองได้ ขอพระเจ้าอวยพรท่านอย่างมากมาย

ข้อคิด: วิวรณ์ 19-22

พระเยซูทรงย้ำถึงการเสด็จกลับมาในเร็วๆ นี้ถึงสามครั้ง โดยทรงเผยให้เห็นอนาคตอันน่าทึ่งและรุ่งโรจน์ที่รอคอยเราอยู่ ยอห์นจึงหนุนใจลูกๆ ของพระเจ้าให้ร่วมกับพระวิญญาณบริสุทธิ์เพื่อวิงวอนให้พระคริสต์เสด็จกลับมา เมื่อพระเยซูตรัสว่า "แน่นอน เราจะมาในเร็วๆ นี้" ยอห์นจึงตอบกลับอย่างกระตือรือร้นว่า "อาเมน เชิญเสด็จมาเถิดพระเยซูเจ้า!" ด้วยเหตุนี้ เราจึงวางใจในพระสัญญาของพระเยซู และขานรับคำอธิษฐานของเราเช่นกันว่า "อาเมน เชิญเสด็จมาเถิดพระเยซูเจ้า!" คุณกำลังยืนอยู่ ณ ที่ซึ่งมีความยินดีสูงสุด

คำถาม

1.   ในวิวรณ์บทที่ 21 เมื่อยอห์นบรรยายถึงนครเยรูซาเล็มใหม่ ท่านระบุอย่างชัดเจนว่า "ข้าพเจ้าไม่เห็นมีวิหารในนครนั้นเลย" เพราะพระเจ้าและพระเมษโปดกทรงเป็นวิหารของนคร การหายไปของ "ตัวกลาง" หรือ "ศาสนสถาน" ในวาระสุดท้ายนี้ บ่งบอกถึงวัตถุประสงค์สูงสุดของการทรงสร้างมนุษย์ว่าคืออะไร? (เพื่อให้เราพิจารณาว่า วัตถุประสงค์สุดท้ายของศาสนา พิธีกรรม หรือโครงสร้างทางศาสนา ไม่ใช่สิ่งถาวร แต่เป็นเพียงเครื่องมือชั่วคราว เป้าหมายที่แท้จริงคือการนำเราไปสู่ความสัมพันธ์แบบ "หน้าต่อหน้า" กับพระเจ้า ที่ซึ่งความใกล้ชิดระหว่างพระผู้สร้างและผู้ถูกสร้างไม่มีสิ่งใดมาขวางกั้นอีกต่อไป)

2.   พระคัมภีร์ไม่ได้จบลงเพียงแค่ภาพความสุขนิรันดร์ แต่จบลงในบทที่ 22 ด้วยคำเชิญชวนเร่งด่วนว่า "เชิญมาเถิด... ผู้ที่กระหายจงมาเถิด" และคำเตือนว่า "เราจะมาในเร็วๆ นี้" การปิดท้ายประวัติศาสตร์โลกด้วยการ "เปิดประตูแห่งโอกาส" ไว้จนบรรทัดสุดท้าย สะท้อนให้เห็นวัตถุประสงค์ของคำพยากรณ์ทั้งหมดอย่างไร? (เพื่อกระตุ้นให้ตระหนักว่า วัตถุประสงค์ของการเปิดเผยเรื่องวันสิ้นโลก ไม่ได้มีไว้เพื่อให้เราตื่นกลัวหรือทายเวลากันเล่นๆ แต่มีเป้าหมายเพื่อ "เรียกร้องการตัดสินใจ" ในปัจจุบัน พระองค์ทรงประสงค์ให้เราใช้เวลาที่เหลืออยู่อย่างตื่นตัวในการ "เชิญชวน" ผู้อื่นให้เข้ามารับน้ำพุแห่งชีวิต ก่อนที่ประตูแห่งพระคุณจะปิดลง)

วิวรณ์ บทที่ 22 เป็นบทสุดท้ายของพระคัมภีร์ ซึ่งบรรยายถึงภาพความสมบูรณ์แบบของกรุงเยรูซาเล็มใหม่ และการเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์ นี่คือข้อคิดสำคัญที่ช่วยเติมเต็มความหวังและเตือนสติเราครับ:

1. การกลับสู่สภาวะที่สมบูรณ์ (Restoration)

ในบทนี้เราเห็น "แม่น้ำแห่งน้ำธำรงชีวิต" และ "ต้นไม้แห่งชีวิต" (ข้อ 1-2) ซึ่งทำให้นึกถึงสวนเอเดนในปฐมกาล

• ข้อคิด: พระเจ้าจะทรงนำทุกสิ่งที่สูญเสียไปเพราะความบาปกลับคืนมาสู่ความสมบูรณ์อีกครั้ง ความเจ็บปวดและการสาปแช่งจะไม่มีอีกต่อไป (ข้อ 3) นี่คือคำมั่นสัญญาว่าความทุกข์ที่เราเผชิญในโลกนี้เป็นเพียงชั่วคราว แต่สันติสุขที่พระเจ้าเตรียมไว้นั้นนิรันดร์

2. การได้เห็นพระพักตร์พระเจ้า

ข้อ 4 กล่าวว่า "เขาจะเห็นพระพักตร์พระองค์ และพระนามของพระองค์จะประทับอยู่ที่หน้าผากของเขา"

• ข้อคิด: เป้าหมายสูงสุดของชีวิตคริสเตียนไม่ใช่แค่การไปสวรรค์เพื่อความสบาย แต่คือการได้มีสายสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับพระเจ้าอย่างสมบูรณ์ การมีพระนามพระองค์ที่หน้าผากหมายถึงเราเป็นของพระองค์อย่างแท้จริง และเราจะดำเนินชีวิตในความสว่างของพระองค์ตลอดไป

3. ความเร่งด่วนของการเสด็จกลับมา

พระเยซูทรงย้ำหลายครั้งในบทนี้ว่า "ดูเถิด เราจะมาในเร็วๆ นี้" (ข้อ 7, 12, 20)

• ข้อคิด: คำว่า "เร็วๆ นี้" ในสายพระเนตรพระเจ้าคือความแน่นอน เราควรดำเนินชีวิตด้วยความตื่นตัว ไม่ประมาท และพร้อมอยู่เสมอสำหรับการเสด็จกลับมาของพระองค์

4. การตอบแทนตามการกระทำ

ข้อ 12 กล่าวว่า "เราจะนำบำเหน็จของเรามาด้วย เพื่อตอบแทนตามการกระทำของแต่ละคน"

• ข้อคิด: แม้เราจะรอดโดยพระคุณ แต่การดำเนินชีวิตบนโลกนี้มีความหมาย พระเจ้าทรงสังเกตเห็นความสัตย์ซื่อ ความอดทน และความรักที่เรามีต่อพระองค์และผู้อื่น สิ่งเหล่านี้จะไม่สูญเปล่าในสายพระเนตรพระเจ้า

5. คำเชิญชวนสุดท้ายและความรับผิดชอบต่อพระคำ

ในตอนท้ายมีการเชิญชวนว่า "ผู้ที่กระหายจงมาเถิด" (ข้อ 17) และคำเตือนเรื่องการไม่เพิ่มหรือตัดทอนข้อความในพระธรรมเล่มนี้ (ข้อ 18-19)

• ข้อคิด: พระเจ้ายังคงเปิดประตูแห่งความรอดและเชิญชวนทุกคนให้เข้ามาดื่มน้ำแห่งชีวิต และในขณะเดียวกัน เราต้องยึดถือพระธรรมของพระเจ้าด้วยความยำเกรง ไม่บิดเบือนพระคำเพื่อความพึงพอใจของตนเอง

วิวรณ์ 22 จบลงด้วยคำอธิษฐานว่า "อาเมน พระเยซูเจ้า ขอเชิญเสด็จมาเถิด" (ข้อ 20)

ข้อคิดที่สำคัญที่สุดคือการใช้ชีวิตด้วยความหวังใจในชัยชนะสุดท้ายของพระเจ้า ไม่ว่าวันนี้โลกจะวุ่นวายเพียงใด แต่เรารู้ว่า "ตอนจบ" ของเรื่องราวทั้งหมดคือชัยชนะที่ยิ่งใหญ่และความรักที่ไม่มีวันสิ้นสุดครับ